In de buurt kunt u ook nog de Fonds de Quarreux bekijken: een serie dikke rotsblokken in de Amblève, waaraan een legende van Marcellin LaGarde (1818-1889) is verbonden. Voor het tunneltje richting de Amblève rivier staat het bord.
De aanwezigheid van de vreemde kwartsietblokken in de rivier heeft een verklaring: In de buurt van Quarreux woonde ooit de molenaar van Fonds de Quarreux (de heer Hubert Chefneux) die graag een windmolen had in plaats van een watermolen.
Zijn watermolen viel immers nogal vaak stil door het sterk wisselende debiet (debiet = de hoeveelheid water die een rivier per tijdseenheid afvoert) op de Amblève.
De duivel bood de molenaar aan die windmolen voor hem te bouwen op voorwaarde dat hij zijn ziel dan aan hem zou overleveren. De molenaar vond het een aantrekkelijk voorstel, hij nam het aan op voorwaarde dat de duivel klaar was met de bouw van de molen voordat de haan de volgende morgen zou kraaien.
Zo gezegd, zo gedaan en de duivel begon aan de bouw van de windmolen. Dat was echter buiten de vrouw van de molenaar gerekend. De molenaar was immers zo opgewonden dat hij ’s nachts het hele complot onbewust en hardop nadroomde. Zo kreeg zijn vrouw lucht van het duivelse complot. Ze wilde de ziel van haar man graag redden en hield een oogje in het zeil. Ze nam een lantaarn en ging naar het hok waar de haan sliep. Opgeschrikt door het lantaarnlicht schraapte de haan midden in de nacht zijn keel en begon uit volle kracht te kraaien. De duivel die het hanengekraai nog helemaal niet had verwacht werd bijzonder woest en vermoordde in zijn toorn (toorn = rechtvaardige reactie op zonde en onrecht, die zich openbaart in vernietiging van land) de molenaarsvrouw. De onafgewerkte windmolen zelf liet hij in de Amblève storten. De dikke bouwblokken van de duivelse molen liggen nu verspreid in de Amblève…