Uitgebreide beschrijving van de blauwe route 6 km
6 km route
Aan het begin van de parkeerplaats staat een informatiebord waarop de verschillende wandelingen zijn aangegeven. Het zijn bestaande wandelroutes van al meer dan een eeuw oud.
We volgen de pijl met blauwe rechthoek (nummer 21).
Om de wandeling te starten loopt u naar de achterkant van de parkeerplaats en volgt u het asfalt pad waar aan weerskanten zeer oude beuken staan.
Hier staat aan de rechterkant de gedenksteen ter ere van Edmond Rahir (middelste foto van de bovenste rij: zwarte steen). Hij leefde van 1864-1936 en was geoloog.
Op de gedenksteen staat: “
“Ami,en suivant le val du Ninglinspo, donne un souvenir reconnaissant à celui qui sauva ce site pittoresque de toute altération, à Edmond Rahir, défenseur des sites. 1937.”
“Vertaling: “Vriend, volg de Ninglinspo-vallei en breng een dankbare herinnering aan degene die deze pittoreske plek van alle aantasting heeft gered: Edmond Rahir, verdediger van erfgoed. 1937.”
De huidige wandelpaden langs de Ninglinspo zijn rond 1916 gemaakt door de Liga van Vrienden van de Amblève met goedkeuring van de Gemeente Aywaille, onder leiding van Edmond Rahir. Naast het openstellen van deze unieke plek porde hij de overheden ook aan om dit waardevolle gebied te beschermen. De meest opvallende watervallen, passages en poelen van de Ninglinspo kregen in die tijd ook hun fantasierijke namen, zoals ‘Le bain de Diane’ (het bad van Diane), ‘La Chaudière'(de stoomketel) etc.
De namen van deze baden werden gegeven door Laurent-François Dethier (1757-1843) advocaat uit Theux en natuuronderzoeker in de 18de eeuw.
De vallei van de Ninglinspo is rond 1949 geklasseerd als beschermd erfgoed door het Waals gewest en Europees beschermd als onderdeel van het Natura 2000-gebied Vallée de l’Amblève du Pont de Targnon à Remouchamps.
Al na een paar meter wandelen zien we het bosbeekje en lopen we over het eerste houten bruggetje. U kunt deze brug ook overslaan door de “Oude Chera” te doorwaden bij laag water.
Al springend over de stenen kunt u naar de overkant komen, maar of uw voeten droog blijven is de vraag. Kinderen vinden het superleuk, dammetjes maken, stokken zoeken en bij warm weer pootje baden.
Het pad is makkelijk te volgen en af en toe moeten we over natte gladde rotsen of over boomwortels stappen om op het pad te blijven.
Er zijn trappetjes en balustrades met een leuning van hout die een mooi zicht op de watervalletjes geven.
Af en toe komt u dikke touwen naast het pad tegen, op heuphoogte verankerd in de rotswand. Die zijn er om u een handje te helpen bij lastige steile of gladde stukken. Er zijn een aantal lastige smalle richels waarover u moet lopen. Als u zou vallen of uitglijden zou dat max. 2 meter zijn maar u kunt hier gewoon lelijk ten val komen, dus kijk uit!
Afhankelijk van de hoeveelheid regen van de laatste tijd stroomt het water sneller en komen we steeds weer watervalletjes tegen. Die monden uit in kleine poeltjes om verder te stromen naar de volgende waterval.
In warme periodes lopen en spelen kinderen in de poeltjes. U kunt op diverse plekjes uitrusten of tijdens een picknick genieten van al het moois om u heen.
We lopen stroomopwaarts langs de oever van de rivier. Op de wat glibberige en moeilijkere stukken zijn kabels in de rotswand bevestigd voor wat extra houvast. We wandelen via de smalle bruggetjes over een pad bezaaid met rotsen en wortels verder langs de rivieroever naar de volgende doorwaadbare plaats. Soms over de linkeroever, dan weer via bruggetjes naar de overkant; de rechteroever.
De eerste poel “La Chaudière” (182 m) is zeker een stop waard. De roodachtige rotsen, het witte schuim van de watervallen en het groen van de omgeving geven deze plek een bijzondere charme.
Het gemiddelde stijgingspercentage is 7,5 percent en op drie kilometer wandelen is er een hoogteverschil van tweehonderdvijftig meter.
Een beetje klimmen op weg omhoog dus, maar gezien de afstand is het zelfs voor kleine kinderen goed te doen.
De volgende baden komt u onderweg tegen; de hoogtemeters en de vertaling staan er achter.
Cascade de la Chaudière (182 m) (Bubbels van de ketel)
Bain des Naïades (220 m) (Bad van de waternimfen), (afkomstig uit de Griekse mythologie en de poeltjes hierna doen denken aan de kralen van een rozenkrans).
Eén van deze poeltjes is:
Bain d’Hermès (228 m) (Bad van Hermes) (naar de Griekse God Hermes)
Bain de la Loutre (287 m) (Bad van de otter)
Bain du Cerf (310 m) (Bad van het hert)
Bain de Diane (317 m) (Bad van Diane)
Bain de Venus (322 m) (Bad van Venus)
Na een lange houten trap verlaat u de canyon en wandelt u via een breed bospad met prachtige lange bomen weer terug naar beneden.
Bain des Naiades (220 m) die u bereikt via brug nr. 5: Een waterval, bekroond door twee grote rotsen, stort tegen de rots en vormt een kleine kom waarna een volgende waterval weer op duikt en de naam Bain des Naiades draagt.
We vervolgen de route en zien een prachtig spektakel: een waterval van 3 m hoog.
Verderop het meest harmonieuze geheel van de route. De rotsen zijn er gepolijst, gebeeldhouwd in ronde vormen en de waterval stroomt er harmonieus golvend doorheen. Het water is zuiver en heel helder.
Er staat een bankje waar we even een drinkpauze nemen.
We vervolgen onze weg via de voetgangersbrug P6 naar P7 en P8 waar we mooie geërodeerde rotsen en baden zien.
Aan rotsblokken en stenen geen gebrek in de omgeving van de Ninglinspo en Les Fonds de Quarreux!
Het deel van de vallei wat nu volgt heeft de benaming ‘Le Grand Chaos‘ (‘de Grote Chaos’).
De vallei ziet er hier inderdaad chaotisch uit. Een enorme hoeveelheid stenen en rotsblokken ligt wanordelijk verspreid in de bedding van de Ninglinspo, wat opnieuw een indrukwekkend schouwspel oplevert. De Grand Chaos is een groep rotsen die een obstakel vormen voor de stroming over een afstand van ongeveer 20 meter. Bij grote overstromingen kunnen we hier de duivelse kracht van de stortvloed waarnemen.
U passeert bruggetjes P9 en P10. Merk vlak bij bruggetje P10 een merkwaardig rotsblok op, dat lijkt op een grafsteen: deze wordt wel “Pierre Tombale”genoemd. Iets verder wandelt u voorbij een opvallend groot rotsblok, welke de toepasselijke naam ‘Grande Pierre‘ (“Grote Steen”) draagt. Dicht bij bruggetje P11 ziet u twee grote stenen in de Ninglinspo die de stroom bijna versperren, zoals een stuwdam. Deze stenen heeft men daarom “Grand Barrage” (“Grote Dam”) genoemd. Via bruggetje P11 gaat u weer naar de andere oever van de Ninglinspo. Na Bain de la Loutre (287 m), het grootste bassin van de 4, lopen we door. Wortels en rotsen zijn onze obstakels. We bevinden ons in een 150 m lange kloof. Met onze handen stevig aan het touw dalen we voorzichtig naar beneden de kloof in.
U steekt vervolgens de bruggetjes P12, P13, P14 en P15 over.
Ongeveer 100 meter voorbij bruggetje P15 bereikt u weer een waterpoeltje: “Bain de la Loutre” (“Bad van de Otter”).
Verderop, bij La Fourchette (waar de samenvloeiing is van de stroom Hornay en die van Blanches Pierres) stroomt een prachtige waterval met mooi helder water in Blanches Pierres; dit is het beroemde Bain du Cerf.
De wandeling gaat verder via bruggetjes P16, P17 en P18, waarbij u telkens het riviertje oversteekt. Het pad loopt vlak langs de Ninglinspo, verder door deze diep uitgesneden kloof. Voor de veiligheid zijn er op sommige plaatsen metalen kabels langs de rotswand gehangen, waaraan u zich kunt vasthouden. U nadert dan bruggetje P19. Dit is vlak bij het punt waar de Ninglinspo ontstaat uit de samenvloeiing van twee beekjes.
We zijn bij de voetgangersbrug P19 en de Ruisseau du Hornay-stroom (links) vloeit samen met de waterval van het riviertje Ruisseau des Blanches Pierres (rechts). Aan de voet daarvan bevindt zich een waterpoeltje: Bain du Cerf. Een tiental meter verder vloeien beide riviertjes samen en vormen zo de Ninglinspo (330 m boven de zeespiegel).
Voorbij bruggetje P19 volgt u het wandelpad rechtdoor en moet u een aantal houten trappen beklimmen. U volgt nu niet langer de Ninglinspo, maar de Ruisseau des Blanches Pierres. Dit is één van de riviertjes waaruit de Ninglinspo ontstaat. Ook in dit stroompje hebben zich waterpoeltjes gevormd. Het eerste dat u tegenkomt is “Bain de Diane” (“Bad van Diana”). Een kleine honderd meter verder komt u voorbij het “Bain de Vénus” (“Bad van Venus”), met een klaterende waterval.
Wandel verder in de vallei van de Ruisseau des Blanches Pierres. Het riviertje stroomt aan uw rechterzijde. Het is net als de Ninglinspo volledig bezaaid met rotsblokken, afgebroken takken en boomstammetjes. U bereikt het (laatste) bruggetje P20, waar u de rivier oversteekt. Vanaf dit punt volgt u niet langer het riviertje. U bevindt zich hier op een hoogte van ongeveer 354 meter boven de zeespiegel.
Bij de kruising met de bredere bosweg slaat u rechtsaf (volg de bordjes met blauwe rechthoek), richting uitkijkpunt Point de vue Drouet.
We lopen verder naar het Bain de Diane (317 m) . Nog verder en komen dan bij het meest majestueuze bad: de Bain van Venus (322 m). Het is er geweldig en niet zo bijzonder dat deze plek is vernoemd naar de godin van de schoonheid: een 5m hoge waterval glijdt harmonieus door twee rotsen door. U waant zich hier in een tropisch oerwoud.
Ongeveer 1,7 kilometer voorbij bruggetje P20 bereikt u Belvédère Drouet. Om het uitzichtpunt te bereiken moet u vanaf de brede bosweg, waar deze een scherpe bocht naar links maakt, een smaller paadje naar rechts inslaan. Zo’n 30 meter verderop komt u bij een overdekt houten hutje met zitbanken: het Belvédère Drouet. Hier wordt u getrakteerd op een indrukwekkend uitzicht over de vallei. Ver beneden en onzichtbaar voor het oog, stroomt de Ninglinspo. De rotsformaties die u ziet op de top van de heuvel links van de vallei, zijn de zogenaamde Roches Crahay. De lokale wandelroute AY20, aangegeven door bordjes met een gele rechthoek, loopt naar deze rotsformaties.
We hebben nu 3 km afgelegd. Het hoogste punt van de wandeling is op 378 meter. Ga terug naar de brede bosweg en volg de bordjes met de blauwe rechthoek. De bosweg maakt eerst een scherpe bocht naar links, om na 380 meter een haarspeldbocht naar rechts te maken. De bosweg loopt verder de heuvel af en komt ruim een kilometer verderop uit op verkeersweg N633.
Vanaf hier kunt u de wandeling langs Les Fonds de Quarreux maken, sla dan linksaf.
Wilt u terug naar de parkeerplaats, dan ga dan rechtsaf waar u na ruim honderd meter weer op de parkeerplaats bent. Onderweg passeert u de brug over de Ninglinspo, die zo’n 80 meter verder in de Amblève stroomt.
Een reisverslag van een enthousiate wandelaar lees je hier.
De afwisseling in ondergrond en de hele beleving waarbij u geniet van de natuur maakt het zo leuk.
De kleine poeltjes hebben poëtische namen zoals “ “Cascade de la Chaudière” (waterval van ketel, 182 m), “Bain des Naïades” (Bad van de Waternimfen, 220 m), “Bain du Cerf” (bad van het hert, 310 m), Bain de Diane” (Bad van Diane, 317 m), “Bain de Vénus” (Bad van Venus, 322 m), “Bain de la Loutre” (Bad van de Otter, 287 m), “Bain d’Hermès et son chapelet” (Bad van Hermes en zijn rozenkrans, 322 m).
Die namen zijn in de 18 e eeuw gegeven door Laurent-Francois Dethier, burgemeester van Theux en natuuronderzoeker. Hij is ook de auteur van de eerste geologische kaart voor een deel van het grondgebied van België, het departement Ourthe.
Het laatste stuk is een breed bospad die door een prachtig bos met hoge bomen gaat. Hier komt u bij het panoramapunt “Point de vue Drouet “(310 m). Er is daar een overkapt zitje gemaakt en vanaf dat punt heeft u een indrukwekkend uitzicht over de hele vallei.
Het brede bospad verder volgend komt u weer bij de parkeerplaats waar u gestart bent uit.
Als alternatieve route kunt u vanaf het uitkijkpunt Drouet (op 1,5 km vd parkeerplaats) ook de borden Roches Crahay volgen. Volg dan de gele rechthoek met aanduiding 20. Deze is flink wat steiler naar beneden en vergt sportieve benen. U komt bij een grote rots. Dit is de “Roches Crahay”. Geniet hier van een mooi uitzicht op de vallei en de geologische overblijfselen.
ROCHES CRAHAY
Het is een unieke rotsformatie die getuigt van een lang vervlogen tijdperk waarin de hele regio onder de zeespiegel lag.
Hier zijn de belangrijkste geologische kenmerken:
Samenstelling (Puddingsteen): De rotsen bestaan uit enorme stenen van kwartsiet en leisteen die afgeronde hoeken hebben (keien of rolstenen). Deze stenen zijn door een natuurlijk cement aan elkaar gebonden, waardoor een soort conglomeraat (betonachtige steen) ontstaat, ook wel ‘puddingsteen’ genoemd.
Vorming: De afgeronde keien wijzen erop dat deze materialen in het verleden door sterke stromingen zijn getransporteerd en geslepen voordat ze in een rustiger marien milieu werden afgezet.
De Roches Crahay zijn een populaire stop tijdens wandelingen door het Ninglinspo-dal en bieden uitzicht over de bosrijke omgeving.
De terugweg naar de parkeerplaats: De afdaling is nu behoorlijk steil en er zijn geen bomen voor houvast. Bij regenachtig weer is het hier heel glad!
De 14 km – rode ruit – wandeling loopt verder vanaf de helft van de 6 km wandeling. Reken hiervoor totaal 4-5 uur wandelen.
Aan het eind steekt u de weg over, loopt vervolgens onder een tunneltje door (bij het bord over de legende over de molenaar en de duivel) en vervolgt uw weg via een smal pad langs de rivier naar de parkeerplaats waar u bent gestart in Sedoz.
Les Fonds de Quarreux: wandeling (rode route nrs. 18 en 19)
Als u nog tijd en energie over heeft na de inspannende tocht langs de Ninglinspo, maak dan een rustige wandeling naar de Fonds de Quarreux. De route is zo goed als vlak en loopt grotendeels over verharde weg.
Het vertrekpunt is opnieuw de parkeerplaats Sedoz-Nonceveux. Vanaf de parkeerplaats gaat u naar links op verkeersweg N633, richting Stoumont. Volg de N633 over een afstand van ongeveer 600 meter. Aan uw rechterzijde duikt spoorlijn 42 op, die evenwijdig gaat lopen met de verkeersweg. Sla rechts af bij de kruising met een asfaltweg die scherp rechts naar beneden loopt. Wat verderop gaat deze asfaltweg onder een spoorwegbrug door.
Voorbij de brug buigt de asfaltweg haaks naar links. Blijf deze asfaltweg rechtdoor volgen. Links van u ligt de spoorweg. Rechts staan er hier en daar huizen, op een strook land dat reikt tot aan de Amblève. Na ongeveer 600 meter eindigt de asfaltweg. Daar begint het wandelpad dat de rechteroever van de Amblève volgt en u langs de Fonds de Quarreux brengt. Over een afstand van ongeveer een kilometer liggen er tal van grote rotsblokken in de rivier, wat een schitterend panorama oplevert.
Het echte verhaal omtrent de grote stenen in de rivier.
Spannend is natuurlijk het verhaal van de legende, maar in werkelijkheid heeft de Amblève in de loop van miljoenen jaren een diepe vallei ingesneden in het massief van de streek rond de Ninglinspo en de Fonds de Quarreux. De hellingen van de vallei stonden bloot aan erosie door water en wind. Er ontstonden aardverschuivingen, waardoor rotsblokken van allerlei soorten en maten in de rivier terechtkwamen. De kleinste en lichtste stenen spoelden weg tijdens overstromingen. De zeer zware en grote kwartsietrotsblokken bleven echter ter plaatse in de rivier liggen. Hun ronde vorm ontstond door de sterke stroming van de rivier, die grind en schurend zand meevoerde.
Het wandelpad op de rechteroever van de Amblève bestaat grotendeels uit verweerd en gebarsten beton. Het pad werd immers al aangelegd in 1924, in opdracht van de ‘Ligue des Amis de l’Amblève’ en Touring Club België.
U wandelt tot aan het terrein van Camping Le Moulin du Diable en u keert langs dezelfde weg terug. Bij mooi weer kunt u langs de oever van de Amblève picknicken en genieten van de indrukwekkende groene omgeving. Op de terugweg dient u opnieuw onder de spoorwegbrug door te lopen en naar links gaan op de kruising met verkeersweg N633. Zo’n 600 meter verder bereikt u de parkeerplaats Sedoz-Nonceveux, het begin- en eindpunt van deze wandelingen langs de Ninglinspo en de Fonds de Quarreux.
